- Home
- Duurzaamheid
- Residuen in groenten en fruit
Residuen in groenten en fruit
De meeste gewasbeschermingsmiddelen laten geen residue achter op voedingsmiddelen omdat ze voor de oogst al zijn afgebroken of het zijn middelen die niet op het gewas worden toegepast (bijvoorbeeld herbiciden). Soms blijven er echter zeer kleine hoeveelheden achter op ons voedsel. Dat worden residuen genoemd. De aanwezigheid van residuen baart vele consumenten zorgen. Daarom zijn er uiterst strenge regels van kracht bij het produceren, vermarkten en gebruiken van gewasbeschermingproducten. Deze regels zorgen ervoor dat consumenten niet blootgesteld worden aan residuwaarden die hun gezondheid zouden kunnen schaden. Residuen zijn het onderwerp geweest van heel wat publieke kritiek en media-aandacht – de risico’s in een juist perspectief houden is dan ook een echte uitdaging, niet alleen voor de gewasbeschermingindustrie maar voor alle partners in de voedselketen.
De afbreekbaarheid van gewasbeschermingsmiddelen in voedsel wordt onderzocht. Hierdoor zijn in de wet grenswaarden gesteld op basis waarvan een middel wel of niet wordt toegelaten.
Jaarlijkse controle door de EU bevestigt dat lage residuwaarden in voedsel veilig zijn voor consumenten. Jaar na jaar tonen de resultaten van het Europese residucontroleprogramma dat er geen consumenten zijn – van welk geslacht of leeftijd dan ook - die worden blootgesteld aan waarden die hun gezondheid kunnen schaden. Hoewel de gewasbeschermingindustrie zich duidelijk geëngageerd heeft samen te werken met alle relevante belanghebbende partijen om residuen zoveel mogelijk te verminderen, is het belangrijk eraan te herinneren dat de Europese Commissie al vaker heeft bevestigd dat de lage residuwaarden in voedsel veilig zijn voor de consumenten.
Maximum Residu Limieten uitgelegd
Een Maximum Residu Limiet, of een MRL, is de maximum hoeveelheid residu (of reststof) die wettelijk is toegelaten in voedsel. MRLs worden bepaald door onafhankelijke organisaties die daarbij zeer grote veiligheidsmarges in acht nemen. Wanneer de MRL een zeldzame keer overschreden worden, is er in de meeste gevallen geen gevaar voor de menselijke gezondheid omdat ze ver beneden de veiligheidsnormen liggen.
Hoe komt een MRL tot stand?
Een MRL wordt vastgesteld op basis van wat haalbaar is bij de toepassing van goede landbouwpraktijk (Good Acricultural Practice) en daarbij wordt rekening gehouden met de toxicologische maatstaven. Er bestaat een aanzienlijke marge tussen wat aanvaardbaar is vanuit toxicologisch standpunt en de veel lagere feitelijke blootstelling volgens de wettelijk vereiste MRL. Dat is de reden waarom, wanneer de MRL af en toe overschreden wordt, dit zelden of nooit een gevaar inhoudt voor de menselijke gezondheid. Meer nog, van de verschillende honderdduizenden residumonsters die sinds 1996 door het residucontroleprogramma van de EU onderzocht zijn, werd bij een uiterst conservatieve risicoanalyse slechts bij 2-4% van de monsters een theoretisch risico vastgesteld.
De afbreekbaarheid van gewasbeschermingsmiddelen in voedsel wordt onderzocht. Hierdoor zijn in de wet grenswaarden gesteld op basis waarvan een middel wel of niet wordt toegelaten.
Jaarlijkse controle door de EU bevestigt dat lage residuwaarden in voedsel veilig zijn voor consumenten. Jaar na jaar tonen de resultaten van het Europese residucontroleprogramma dat er geen consumenten zijn – van welk geslacht of leeftijd dan ook - die worden blootgesteld aan waarden die hun gezondheid kunnen schaden. Hoewel de gewasbeschermingindustrie zich duidelijk geëngageerd heeft samen te werken met alle relevante belanghebbende partijen om residuen zoveel mogelijk te verminderen, is het belangrijk eraan te herinneren dat de Europese Commissie al vaker heeft bevestigd dat de lage residuwaarden in voedsel veilig zijn voor de consumenten.
Maximum Residu Limieten uitgelegd
Een Maximum Residu Limiet, of een MRL, is de maximum hoeveelheid residu (of reststof) die wettelijk is toegelaten in voedsel. MRLs worden bepaald door onafhankelijke organisaties die daarbij zeer grote veiligheidsmarges in acht nemen. Wanneer de MRL een zeldzame keer overschreden worden, is er in de meeste gevallen geen gevaar voor de menselijke gezondheid omdat ze ver beneden de veiligheidsnormen liggen.
Hoe komt een MRL tot stand?
Een MRL wordt vastgesteld op basis van wat haalbaar is bij de toepassing van goede landbouwpraktijk (Good Acricultural Practice) en daarbij wordt rekening gehouden met de toxicologische maatstaven. Er bestaat een aanzienlijke marge tussen wat aanvaardbaar is vanuit toxicologisch standpunt en de veel lagere feitelijke blootstelling volgens de wettelijk vereiste MRL. Dat is de reden waarom, wanneer de MRL af en toe overschreden wordt, dit zelden of nooit een gevaar inhoudt voor de menselijke gezondheid. Meer nog, van de verschillende honderdduizenden residumonsters die sinds 1996 door het residucontroleprogramma van de EU onderzocht zijn, werd bij een uiterst conservatieve risicoanalyse slechts bij 2-4% van de monsters een theoretisch risico vastgesteld.
